《大埔宏福苑大火:在浓烟中记住人性的暖》(正体简体.English)Deutsch.Japanese.Tiếng Việt
《大埔宏福苑大火:在浓烟中记住人性的暖》
(《迎接新世纪》专题 · 深度报道 · 2025年11月)
文:天心(迎接新世纪)
前言:一场大火,点亮城市里最柔软的地方
2025 年 11 月的大埔宏福苑火灾,是香港近年来最受关注的民居火警之一。
大火在深夜爆发,浓烟从低层一路往上蔓延,哭喊声、敲门声、警报声在黑暗走廊里交织。
但在恐慌与混乱中,人们看到的不是冷漠,而是一次次伸出的手,一声声相互提醒、相互安抚的声音。
这场灾难,让许多人重新认识了——
原来“人性”这两个字,可以如此明亮。
一、浓烟中,手机手电筒成了指路的光
火灾发生在凌晨,多数居民还在睡梦里。
当浓烟涌进楼梯间,能见度几乎为零,许多人连外套都来不及穿就冲向门口查看情况。
幸存者回忆说:
「什么都看不到,只能靠声音判断方向。」
「我看到有邻居举着手机灯,一直喊:这边走!不要乱冲!」
在黑暗与烟雾中,一束束光连成了指引他人的“人链”。
有人扶着老人往下走;
有人抱起邻居的孩子;
有人不停拍打每一户的门:「醒醒!着火了!」
危难之中,香港人再次展现了最自然的互相守望。
二、住户互救:没有指挥,但人人都成了指挥
火灾初期,没有中心协调,
但每一户、每一个人,都成了拯救他人的力量。
有人把家中的湿毛巾挂在门口让大家取用;
有人把仅有的一瓶水递给陌生人;
有人冒险返回走廊,确认是否还有人未被叫醒。
一位父亲说:
「我牵着儿子往下跑,却看到隔壁阿嬷跌倒了。我把儿子交给前面的兄弟,自己回去扶人。大家就这样互相托着,一起冲出去。」
灾难的一瞬,人们做出的本能,不是逃——
而是救。
三、消防员逆行而上:浓烟深处最坚定的背影
当外界还在猜测起火原因时,消防员已在烟雾中逆向冲锋。
他们一层一层搜索,一户一户敲门;
而此时的走廊已完全伸手不见五指。
居民回忆:
「我只记得有人喊:消防!不要怕!」
「看不到他的脸,只看到他在烟里挥手让我们过去。」
那些背影,是城市最安静却最坚定的力量。
四、深夜的避难所:陌生人之间的温暖
逃出的居民被暂时安置在附近公共区域。
寒风中,有人把外套借给别人;
有人递上热水;
有人拿出自己包里仅剩的饼干。
一位年轻女孩说:
「我坐在地上发抖,不知道家里情况。有个不认识的阿姨一直拍拍我背说:最重要是你平安。」
那晚最温暖的语言是:
「还好吗?」
「要不要喝水?」
「来这里休息一下。」
五、火势过后,一条社区重生的线——人心还在
尽管有人失去家园,有人仍心有余悸,
但社区之间的距离却被拉得更近:
居民自发建立 Whatsapp 群互相通报需求
附近餐厅免费提供热食
邻里陪伴彼此回家整理物品
工人义工连夜协助搬运与清理
当物质被破坏,人们用“心”来重建。
大埔宏福苑大火,是痛,但也是一面镜子——
照见了人性的善,照见了香港城市仍保留的温度:
无论多黑暗,只要有人愿意为别人亮起一盏灯,这座城就不会熄灭。
结语
愿我们记住火,不是为了恐惧,而是为了珍惜
这场大火提醒了城市:
房子会塌、物品会被烧毁,
但守护他人的心不会被烧尽。
愿所有受伤的人身心早日康复;
愿失去家园的人找到新的依靠;
愿那一夜伸出手、亮起灯、呼喊他人姓名的每一个人——
都被世界温柔以待。
灾难带走了许多,
却留下了一份最珍贵的礼物——
人性。

《大埔宏福苑大火:在濃煙中記住人性的暖》
(《迎接新世紀》專題 · 深度報導 · 2025年11月)
文:天心(迎接新世紀)
前言:一場大火,點亮城市裡最柔軟的地方
2025 年 11 月的大埔宏福苑火警,是香港近年來最受關注的民居火災之一。
大火在深夜爆發,濃煙迅速從樓下延伸至高層,一時間,哭喊、敲門聲、警報聲在漆黑走廊中交錯。
但在這樣的恐慌與混亂裡,人們看見的不是城市的冷漠,而是一次次伸出的手、一次句句互相提醒與安撫的聲音。
一場災難,讓許多人記住了「人性」這兩個字原來可以這麼明亮。
一、濃煙中,手機電筒成了指路的光
火警發生在凌晨時分,大部分居民尚在睡夢中。
當濃煙灌入梯間,能見度急速下降,許多人甚至來不及穿上外套便衝往門口查看情況。
幸存者描述:
- 「什麼都看不到,只能靠聽聲音。」
- 「我看見鄰居舉著手機電筒,一直喊:這邊走!不要自己亂衝!」
在漆黑與濃煙間,一支支電筒形成了一條人鏈般的“光路”。
有人扶著老人下樓;
有人抱起鄰居的孩子;
有人不斷拍打每一戶門:「醒一醒!著火了!」
在危難中,香港人再一次展現出最自然的相互守望。
二、住戶互救:沒有指揮,但人人都成了指揮
火災初期,逃生與救援並沒有任何中心指揮,
但每一戶、每一個居民,都成了保護他人的力量。
有居民將自家濕毛巾掛在門口供人取用,
有人把家裡僅剩的一瓶水擠到陌生人手中,
有人冒著危險返回走廊確認是否還有人沒被叫醒。
一位父親說:
「我拉著我兒子逃,但看到隔壁嬸嬸跌倒,我又把兒子交給前面的兄弟,自己回去扶人。大家互相托住對方,就這樣一起走出來。」
災難的瞬間,人們做出的是本能,而這個本能,不是逃,是救。
三、消防員逆行而上:濃煙最深處的背影
當外界還在猜測起火原因時,消防員已經在濃煙中逆向奔跑。
一層一層搜尋,一戶一戶敲門,
而此時的走廊與梯間,已經是伸手不見五指。
許多居民後來回憶:
- 「我只記得有人在喊:消防!不要怕!」
- 「看不見他的臉,只看見他在煙裡揮手示意我們過去。」
他們的背影,是城市最安靜也最堅定的力量。
四、深夜的避難所:陌生人之間的溫暖
逃出大廈的居民暫時被安置在附近公共空間。
寒風中,有人把外套借給別人,有人遞上熱水,有人拿出家裡僅剩的餅乾。
一位年輕女孩說:
「我坐在地上發抖,不知道房子怎麼樣了。有個不認識的太太一直拍拍我背說:最重要你人沒事。」
這些「沒事吧?」「要不要水?」「坐這裡休息」
成了當晚最溫柔的語言。
五、火勢過後,一條社區重生的線——人心還在
災難過後,有居民失去家園,有人深受驚嚇,但社區的心卻被更緊密地縫在一起。
- 大樓居民自發建立 Whatsapp 群組互相通報需要
- 附近餐廳免費提供熱食
- 鄰舍互相陪伴返家收拾物品
- 有工人義工連夜協助搬運與清理
當物質受到破壞時,人們選擇以「心」去重建。
大埔宏福苑大火,是一場傷痛,也是一面鏡子——
照見了人性的善,照見了香港這座城市仍然保有的信念:
不論多黑暗,只要還有人願意為他人亮起一盞燈,這座城就不會真的熄滅。
結語
願我們記住火,不是為了恐懼,而是為了珍惜
這場大火提醒城市:
房子可以倒、物品可以燒毀,但守護他人的心不會被燒盡。
願所有受傷的人身心早日恢復;
願離開家園的人找到新的依靠;
願那一晚伸出手、亮起燈、呼喊他人名字的每一個人,都被祝福。
災難奪走了許多東西,但同時也留下了一件最珍貴的禮物——
人性。

Tai Po Kwong Fuk Court Fire:Remembering the Warmth of Humanity in the Thick Smoke
(“Embracing the New Century” Special Feature · In-Depth Report · November 2025)
Written by Tianxin (Embracing the New Century)
Foreword: A Fire That Illuminated the Softest Part of the City
The November 2025 fire at Kwong Fuk Court in Tai Po became one of Hong Kong’s most widely discussed residential disasters in recent years.
The blaze broke out in the middle of the night. Thick smoke quickly filled the lower floors and rose upward, while cries, knocking, and alarms echoed through the dark corridors.
Yet within the fear and confusion, what people witnessed was not coldness—
but hands reaching out, voices calling to each other, and neighbors helping neighbors.
This tragedy reminded many that—
humanity can shine even in the darkest smoke.
1. In the smoke, mobile phone flashlights became guiding lights
The fire erupted while most residents were asleep.
As smoke poured into the stairwell and visibility dropped to nearly zero, many rushed out without even a jacket.
Survivors recalled:
“I couldn’t see anything. I had to follow voices.”
“I saw someone holding up a phone flashlight, shouting: ‘This way! Don’t run blindly!’”
In the darkness and smoke, one light became two, then three—
small beams forming a chain of guidance.
Someone supported an elderly neighbor downstairs.
Someone carried another family’s child.
Someone knocked on door after door, yelling:
“Wake up! There’s a fire!”
In danger, Hong Kong people once again showed their instinct to protect one another.
2. Neighbors saving neighbors: no command, yet everyone became a leader
In the earliest moments, there was no central coordination—
yet every household, every person, became a lifeline for others.
Some hung wet towels on their doors for people to grab.
Some offered their only bottle of water to a stranger.
Some risked returning to the hallway to check if anyone else was asleep.
A father recounted:
“I was holding my son’s hand, but saw an elderly lady fall behind us.
I handed my son to the man in front and went back to help her.
Everyone helped one another, and we all rushed out together.”
In a split second of crisis, people’s instinctive reaction was not to escape—
but to save.
3. Firefighters: the firmest silhouettes moving against the tide
While the public was still wondering about the cause, firefighters were already climbing into the smoke-filled building.
They searched floor by floor, knocking on every door—
even as the corridors had become completely opaque with smoke.
Residents recalled:
“I only remember someone shouting: ‘Fire Services! Don’t be afraid!’”
“I couldn’t see his face—just his silhouette in the smoke, waving us forward.”
Those silhouettes were the quietest, yet strongest, protectors of the night.
4. Late-night shelters: warmth among strangers
Survivors were temporarily sheltered in nearby public areas.
In the cold wind, people offered each other jackets.
Some handed out warm water.
Some shared the only biscuits they had.
A young woman said:
“I was shaking and didn’t know what had happened to my home.
A lady I didn’t know kept patting my back, saying:
‘The most important thing is that you’re safe.’”
The warmest phrases that night were:
“Are you okay?”
“Do you need water?”
“Come sit here and rest.”
5. After the flames: the community began to rebuild with human kindness
Though some residents lost their homes and many remained shaken, the bonds within the community grew stronger:
- Residents formed WhatsApp groups to share needs.
- Local restaurants offered free meals.
- Neighbors accompanied each other home to collect belongings.
- Volunteers and workers helped clean and move items through the night.
Objects were destroyed, but people rebuilt with heart.
The Kwong Fuk Court fire was painful—
but also a mirror reflecting the city’s enduring warmth:
As long as someone is willing to shine a light for another,
the city will never go dark.
Conclusion
May we remember the fire not for fear, but for gratitude**
This tragedy reminded us:
Buildings may collapse,
belongings may be lost,
but the impulse to protect one another cannot be burned away.
May the injured heal in body and heart.
May those who lost their homes find new beginnings.
And may everyone who reached out, held up a light, or called someone’s name that night—
be treated gently by the world.
The fire took much from the community,
but it left behind something precious—
humanity.

Brand im Kwong Fuk Court in Tai Po:Die Wärme der Menschlichkeit im dichten Rauch bewahren
(“Embracing the New Century” Sonderbericht · Tiefenreportage · November 2025)
Von Tianxin (Embracing the New Century)
Vorwort: Ein Feuer, das den weichsten Teil der Stadt erleuchtet
Der Brand im November 2025 im Kwong Fuk Court in Tai Po war eines der am meisten beachteten Wohnungsbrände Hongkongs in den letzten Jahren.
Das Feuer brach mitten in der Nacht aus. Dichter Rauch breitete sich schnell von den unteren Stockwerken nach oben aus, während Schreie, Klopfen und Alarme durch die dunklen Flure hallten.
Doch inmitten von Angst und Chaos sahen die Menschen keine Kälte –
sondern Hände, die sich gegenseitig reichten, Stimmen, die sich gegenseitig warnten und beruhigten.
Diese Tragödie erinnerte viele daran:
Menschlichkeit kann selbst im dichtesten Rauch leuchten.
1. Im Rauch wurden Handy-Taschenlampen zu Leitlichtern
Das Feuer brach während der Schlafenszeit der meisten Bewohner aus.
Als Rauch die Treppenhäuser erfüllte und die Sicht nahezu null war, rannten viele hinaus, ohne auch nur eine Jacke anzuziehen.
Überlebende erinnerten sich:
„Ich konnte nichts sehen, musste den Stimmen folgen.“
„Ich sah Nachbarn mit Handy-Taschenlampen, die riefen: ‚Hier entlang! Lauf nicht blind!‘“
Im Dunkel und Rauch verbanden sich die Lichtstrahlen zu einer Kette der Orientierung.
Jemand half älteren Nachbarn nach unten;
jemand trug ein fremdes Kind;
jemand klopfte ununterbrochen an jede Tür:
„Wach auf! Es brennt!“
In Gefahr zeigte sich erneut der natürliche Zusammenhalt der Hongkonger.
2. Nachbarn helfen Nachbarn: Kein Kommandant, aber jeder wurde zu einem Leiter
Zu Beginn des Brandes gab es keine zentrale Koordination –
doch jedes Haus, jede Person wurde zu einer Rettungskraft.
Manche hängten nasse Handtücher an die Türen, damit andere sie nutzen konnten.
Manche reichten ihre einzige Wasserflasche an Fremde weiter.
Manche gingen riskant zurück in den Flur, um sicherzugehen, dass niemand noch schlief.
Ein Vater berichtete:
„Ich hielt meinen Sohn an der Hand, sah aber, dass eine ältere Frau fiel.
Ich gab meinen Sohn dem Mann vor uns und ging zurück, um ihr zu helfen.
So halfen wir uns gegenseitig und kamen gemeinsam raus.“
In diesem Moment des Schreckens war die instinktive Reaktion der Menschen nicht Flucht –
sondern Hilfe.
3. Feuerwehr: Die standhaftesten Silhouetten im Rauch
Während die Öffentlichkeit noch über die Ursache spekulierte, kletterten Feuerwehrleute bereits in das rauchgefüllte Gebäude.
Stockwerk für Stockwerk suchten sie, klopften an jede Tür;
währenddessen war der Flur völlig undurchsichtig.
Bewohner erinnerten sich:
„Ich erinnere mich nur, dass jemand rief: ‚Feuerwehr! Hab keine Angst!‘“
„Man konnte sein Gesicht nicht sehen, nur die Silhouette im Rauch, die uns signalisierte, weiterzugehen.“
Diese Silhouetten waren die ruhigsten, aber stärksten Beschützer der Nacht.
4. Nachtunterkünfte: Wärme unter Fremden
Die geretteten Bewohner wurden vorübergehend in nahegelegene öffentliche Bereiche gebracht.
Im kalten Wind boten Menschen ihre Jacken an.
Manche reichten warmes Wasser.
Manche teilten die wenigen Kekse, die sie dabei hatten.
Ein junges Mädchen erzählte:
„Ich saß zitternd am Boden und wusste nicht, wie es meinem Zuhause ging.
Eine fremde Frau klopfte mir immer wieder auf den Rücken und sagte:
‚Das Wichtigste ist, dass du in Sicherheit bist.‘“
Die wärmsten Worte in jener Nacht waren:
„Geht es dir gut?“
„Willst du Wasser?“
„Komm, setz dich hier und ruh dich aus.“
5. Nach den Flammen: Die Gemeinschaft baut sich mit Menschlichkeit wieder auf
Obwohl einige ihr Zuhause verloren und viele traumatisiert waren, wuchs der Zusammenhalt in der Gemeinschaft:
- Bewohner gründeten WhatsApp-Gruppen, um Bedürfnisse mitzuteilen.
- Lokale Restaurants stellten kostenloses Essen bereit.
- Nachbarn begleiteten einander nach Hause, um Habseligkeiten zu holen.
- Freiwillige und Arbeiter halfen die ganze Nacht beim Aufräumen.
Materielles wurde zerstört, aber die Menschen bauten mit Herz wieder auf.
Der Kwong Fuk Court Brand war schmerzhaft –
aber auch ein Spiegel, der die Menschlichkeit der Stadt zeigte:
Solange jemand bereit ist, für andere ein Licht anzuzünden,
wird die Stadt niemals dunkel sein.
Schlusswort
Mögen wir das Feuer nicht aus Angst, sondern aus Dankbarkeit erinnern**
Diese Tragödie erinnert uns:
Gebäude können einstürzen,
Besitz kann verloren gehen,
aber der Impuls, andere zu beschützen, kann nicht verbrannt werden.
Mögen die Verletzten Körper und Geist bald heilen.
Mögen diejenigen, die ihr Zuhause verloren haben, neue Zuflucht finden.
Und mögen alle, die in jener Nacht eine Hand ausstreckten, ein Licht anmachten oder jemanden beim Namen riefen –
von der Welt sanft behandelt werden.
Das Feuer nahm vieles,
aber es hinterließ das wertvollste Geschenk –
die Menschlichkeit.

大埔宏福苑火災:濃い煙の中で人の温かさを思い出す
(「迎接新世紀」特集 · 深堀りレポート · 2025年11月)
著者:天心(迎接新世紀)
はじめに:火災が街の最も柔らかい部分を照らす
2025年11月、大埔(タイポー)宏福苑で発生した火災は、近年の香港における最も注目された住宅火災のひとつでした。
火災は深夜に発生し、濃い煙が低層階から上層階へ急速に広がりました。暗い廊下では、叫び声、ドアを叩く音、警報音が入り混じりました。
しかし、恐怖と混乱の中で、人々が目にしたのは冷たさではなく、何度も差し伸べられる手、互いに呼びかけ合い、慰め合う声でした。
この災害は、多くの人にこう気づかせました:
「人間性」という二文字は、これほど明るく輝けるのだと。
1. 濃い煙の中、携帯ライトが道しるべに
火災は深夜に発生し、多くの住民は眠っていました。
煙が階段に入り込み、視界はほぼゼロに。多くの人は上着も着ずにドアへ向かいました。
生存者の声:
「何も見えなかった。声だけを頼りに進んだ。」
「近所の人が携帯ライトを掲げて、『こっちだ!無闇に走らないで!』と叫んでいた。」
暗闇と煙の中で、光の束はまるで「人の鎖」のように繋がり、互いを導きました。
- 誰かが高齢者を支えて階段を下りた
- 誰かが隣の子供を抱き上げた
- 誰かが一軒一軒ドアを叩き続けた:「起きて!火事だ!」
危機の中、香港の人々は再び自然な助け合いを示しました。
2. 住民同士の救助:指揮はない、しかし全員が指揮者に
火災初期、中心的な指揮はありませんでした。
しかし、各家庭、各個人が救助の力となりました。
- 家の濡れたタオルをドアにかけ、他人が使えるようにした人
- 自分の唯一の水を見知らぬ人に渡した人
- 危険を顧みず、廊下に戻り、まだ起きていない人がいないか確認した人
ある父親は語ります:
「息子を連れて下りようとしたとき、隣の叔母さんが倒れているのを見た。
息子を前の人に預け、自分は助けに戻った。皆が互いに支え合って、一緒に外へ出た。」
災害の瞬間、人々の本能は逃げることではなく、助けることでした。
3. 消防士は逆行する:煙の深い場所での揺るぎない背中
外部が原因を推測している間、消防士たちは煙の中を駆け上がりました。
- 階ごとに捜索し
- 一戸一戸のドアをノックし
その時、廊下は完全に視界がゼロでした。
住民の回想:
「消防士が『大丈夫、怖がらないで!』と叫んでいたのだけ覚えている。」
「顔は見えなかったが、煙の中で手を振り、進むように示していた。」
その背中は、街の中で最も静かで、しかし最も確固たる力でした。
4. 深夜の避難所:見知らぬ人との温もり
避難した住民は近くの公共スペースに一時的に収容されました。
寒風の中で、
- 誰かが上着を貸し
- 誰かが温かい飲み物を差し出し
- 誰かが残り少ないお菓子を分けました
ある若い女性は言います:
「地面に座って震えていた。家のことはわからなかった。
見知らぬおばさんが背中をさすり、『大事なのは無事でいることよ』と言ってくれた。」
その夜、最も温かい言葉はこうでした:
- 「大丈夫?」
- 「水はいる?」
- 「ここで休んでね」
5. 火災後:コミュニティ再生の線—人の心は残る
家を失った人もいれば、心に傷を負った人もいました。
しかしコミュニティの距離は近づきました:
- 住民がWhatsAppグループを自発的に作り、必要な情報を共有
- 近隣のレストランが無料で温かい食事を提供
- 隣人同士で家に戻り荷物を整理
- ボランティアや作業員が夜通しで搬送・清掃を手伝う
物質が破壊されても、人々は心で再建しました。
宏福苑の火災は痛みでもあり、鏡でもありました:
人の善意を映し出し、香港にまだ温かさが残っていることを示しました。
どんなに暗くても、誰かが他人のために灯りをともす限り、
この街は消えません。
結び:火災を恐れではなく、感謝で覚えよう
この火災は都市に思い出させます:
- 建物は倒れるかもしれない
- 所有物は失われるかもしれない
- しかし、他人を守ろうとする心は消えることはない
負傷した人々が身体と心の回復を得られますように。
家を失った人々が新たな拠り所を見つけられますように。
あの夜、手を差し伸べ、灯をともし、人の名前を呼んだすべての人々が、
世界から優しく扱われますように。
災害は多くを奪ったが、
最も貴重な贈り物を残しました——
人間性。

Cháy Lớn tại Đại Bố Hưng Phúc Viên: Nhớ Lại Sự Ấm Áp của Con Người Giữa Khói Dày
(Chuyên đề “Đón Nhận Thế Kỷ Mới” · Phóng sự chuyên sâu · Tháng 11/2025)
Tác giả: Thiên Tâm (Đón Nhận Thế Kỷ Mới)
Lời mở đầu: Một trận cháy thắp sáng những nơi mềm mại nhất của thành phố
Vụ cháy xảy ra tại Đại Bố Hưng Phúc Viên vào tháng 11 năm 2025 là một trong những vụ hỏa hoạn dân cư được chú ý nhất tại Hồng Kông trong những năm gần đây.
Lửa bùng phát vào đêm khuya, khói dày lan từ các tầng thấp lên cao, tiếng khóc, tiếng gõ cửa, tiếng chuông báo cháy hòa quyện trong hành lang tối.
Nhưng giữa cơn hoảng loạn và hỗn loạn, người ta không thấy sự thờ ơ, mà là những bàn tay giang ra, những lời nhắc nhở và an ủi lẫn nhau.
Thảm họa này đã khiến nhiều người nhận ra:
hai chữ “nhân tính” có thể sáng rực đến thế.
1. Giữa khói dày, đèn pin điện thoại trở thành ánh sáng chỉ đường
Vụ cháy xảy ra vào rạng sáng, hầu hết cư dân còn đang ngủ.
Khi khói tràn vào cầu thang, tầm nhìn gần như bằng không, nhiều người còn chưa kịp mặc áo khoác đã lao ra cửa để kiểm tra tình hình.
Những người sống sót hồi tưởng:
“Gì cũng không thấy, chỉ biết dựa vào âm thanh để tìm đường.”
“Tôi thấy hàng xóm cầm đèn điện thoại, liên tục la lên: ‘Đi theo hướng này! Đừng chạy lung tung!’”
Trong bóng tối và khói, những ánh sáng kết thành một “chuỗi người” dẫn đường cho nhau.
- Có người dìu người già xuống tầng dưới;
- Có người bồng trẻ em hàng xóm;
- Có người gõ cửa từng căn hộ: “Thức dậy! Cháy rồi!”
Giữa hiểm nguy, người Hồng Kông một lần nữa thể hiện sự tự nhiên trong việc chăm sóc lẫn nhau.
2. Cư dân cứu nhau: Không chỉ huy nhưng mọi người đều trở thành chỉ huy
Giai đoạn đầu của vụ cháy, không có sự chỉ huy tập trung,
nhưng từng hộ gia đình, từng cá nhân đều trở thành sức mạnh cứu người.
- Có người treo khăn ướt ở cửa để mọi người lấy dùng;
- Có người đưa chai nước ít ỏi cho người lạ;
- Có người liều mình quay trở lại hành lang, kiểm tra xem còn ai chưa tỉnh dậy hay không.
Một người cha kể:
“Tôi dẫn con trai xuống, nhưng thấy bà hàng xóm ngã. Tôi giao con cho người phía trước, rồi quay lại giúp bà. Mọi người cứ thế đỡ nhau, cùng nhau chạy ra ngoài.”
Trong khoảnh khắc thảm họa, bản năng của con người không phải là chạy trốn mà là cứu giúp.
3. Lính cứu hỏa lao ngược dòng: Những bóng lưng kiên định trong khói dày
Khi bên ngoài vẫn đoán nguyên nhân vụ cháy, lính cứu hỏa đã lao ngược vào khói.
Họ lần lượt tìm kiếm từng tầng, gõ cửa từng căn hộ;
lúc này hành lang đã tối tăm, tay đưa ra cũng không thấy gì.
Cư dân hồi tưởng:
“Tôi chỉ nhớ có người hét: ‘Cứ yên tâm, đừng sợ!’”
“Không thấy mặt, chỉ thấy người đó vẫy tay trong khói, ra hiệu cho chúng tôi đi qua.”
Những bóng lưng ấy là sức mạnh lặng lẽ nhưng vững chắc nhất của thành phố.
4. Nơi tránh nạn giữa đêm: Sự ấm áp giữa những người xa lạ
Cư dân chạy thoát được tạm thời đưa đến các khu vực công cộng gần đó.
Giữa cơn gió lạnh,
- Có người cho mượn áo khoác;
- Có người đưa nước nóng;
- Có người lấy bánh còn lại trong túi chia sẻ.
Một cô gái trẻ kể:
“Tôi ngồi run rẩy, không biết tình hình nhà mình ra sao. Có một bà cô không quen cứ vỗ vai tôi, nói: ‘Điều quan trọng nhất là con an toàn.’”
Những lời ấm áp nhất trong đêm ấy là:
- “Cậu ổn chứ?”
- “Có muốn uống nước không?”
- “Ngồi nghỉ một chút ở đây nhé.”
5. Sau lửa: Một sợi dây phục hồi cộng đồng — Con tim vẫn còn đó
Dù có người mất nhà, có người còn ám ảnh tâm lý,
nhưng khoảng cách trong cộng đồng lại gần nhau hơn:
- Cư dân tự lập nhóm WhatsApp thông báo nhu cầu lẫn nhau;
- Các nhà hàng lân cận miễn phí đồ ăn nóng;
- Hàng xóm cùng nhau về nhà dọn dẹp;
- Công nhân, tình nguyện viên hỗ trợ vận chuyển và làm sạch suốt đêm.
Khi vật chất bị phá hủy, con người dùng tấm lòng để xây dựng lại.
Vụ cháy tại Hưng Phúc Viên là nỗi đau nhưng cũng là tấm gương:
phản chiếu lòng tốt của con người, cho thấy Hồng Kông vẫn còn giữ được hơi ấm.
Dù tối tăm đến đâu, chỉ cần ai đó sẵn sàng thắp sáng cho người khác,
thành phố này sẽ không tắt.
Kết luận: Hãy nhớ lửa không phải để sợ hãi, mà để trân trọng
Vụ cháy nhắc nhở thành phố rằng:
- Nhà cửa có thể sập
- Tài sản có thể bị thiêu rụi
- Nhưng trái tim bảo vệ người khác sẽ không bị thiêu cháy
Mong những người bị thương mau chóng hồi phục cả thân thể và tinh thần;
mong những người mất nhà tìm được nơi nương tựa mới;
mong tất cả những ai đã giơ tay, thắp đèn, gọi tên người khác trong đêm ấy —
được thế giới đối xử dịu dàng.
Thảm họa đã lấy đi nhiều thứ,
nhưng để lại món quà quý giá nhất —
nhân tính.

迎接新世紀.網圖
—————————————————————————————————————————————————————
《法輪功創始人李洪志大師傳功和生活故事》
点击链接:https://www.ganjingworld.com/s/1qerQ6O6o9
退黨退團退隊網址和郵箱
lhan14073@gmail.com
退黨證書(中英文)在線辦理 https://www.tuidang.org/cert/?sca_source=weiyu

淨地書院https://www.ganjingworld.com/zh-TW/channel/1fihnc67t3l62ubQ1RGlZqbvj19i0c
淨地網站:https://www.jingdi-edu.org/

淨地書院的教育體系繼承傳統教育的優點,學生的作業以字源、古文釋譯為基礎,之後朗讀課文,背誦課文,直至熟如流水。具體練習形式有:組詞,造句,填空,近義詞和反義詞,成語,關聯詞造句,用圖畫理解課文內容,課堂演講以及對話練習,等等。
通過全方位的練習,學生對課文的文字和內容都會有更深刻的領悟,更重要的是,課後練習能夠引領學生一點一點的去實踐所學習的內容,使得懵懂無知的孩子,走回傳統,成長爲為德才兼備的人。
目前隆重推出印刷版書籍全面發行,全科一級(中英文對照)共有五本書、包括練習和教輔、將陸續推出,歡迎您的購買。
如有問題,免費諮詢:
- 聯繫我們:contact@jingdi-edu.com
- 來電洽詢:+1(808) 720-1779
註明:纸质书,需要的读者也可联系:Doraflcz999@gmail.com
招募:有大學以上學歷的,愿意參與为地球村孩子们回归传统、開展普及教育而編撰初中、高中文言文教材的仁人志士請聯繫:lhan14073@gmail.com
捐助净地书院,我们一起为地球村孩子们回归传统開展普及教育: https://www.jingdi-edu.org/https://www.ganjingworld.com/zh-TW/embed/1hsg2icpi0dVYJZXi97AB6Po61o81chttps://www.ganjingworld.com/zh-TW/embed/1hsg2icpi0dVYJZXi97AB6Po61o81c
點擊鏈接閱讀原文:https://www.epochtimes.com/b5/23/1/21/n13912117.htm
Japanese:https://jp.minghui.org/2023/01/23/89043.html
點擊鏈接閱讀原文:https://www.epochtimes.com/gb/23/4/17/n13975246.htm
Japanese:https://jp.minghui.org/2023/04/18/90685.html
Deutsch:https://www.ganjing.com/zh-CN/video/1fqc9slbmch3uJZOOQXxrW9Ch1ab1c
《再次成為神》
點擊鏈接觀看:https://www.ganjingworld.com/s/YqY1AJADNE
点击链接看全文:https://www.epochtimes.com/gb/24/6/5/n14264789.htm
點擊鏈接看全文:https://www.epochtimes.com/gb/24/6/8/n14266694.htm


無限觀看【神韻作品】
(English.Vietnamese)可以用code:2082Z降低10%費用:https://www.shenyuncreations.com/zh-CN
法輪大法全部經書
正體: https://big5.falundafa.org/falun-dafa-books.html
简体:https://gb.falundafa.org/falun-dafa-books.html
在線閱讀各語種《轉法輪》:https://www.falundafa.org/
線上免費學習班 https://chinese.learnfalungong.com/All Falun Dafa Sutras:https://en.falundafa.org/falun-dafa-books.htmlRead online in all languages《轉法輪》:https://www.falundafa.org/Free Online Learning Classes:https://chinese.learnfalungong.com/Falun Dafa Buch auf Deutsch:https://de.falundafa.org/buecher.htmlKostenloser deutschsprachiger Falun Gong-Kurs:https://lernen.falundafa.at/All Falun Dafa Sutras:https://en.falundafa.org/falun-dafa-books.htmlRead online in all languages《轉法輪》:https://www.falundafa.org/Free Online Learning Classes:https://chinese.learnfalungong.com/
神韻チケット&公演情報 jp.shenyun.com/2023/001/法輪大法 書籍&新経文 https://ja.falundafa.org/index.html法輪大法無料オンラインレッスン https://ja.falundafa.org/falun-dafa-books.html
責任編輯:xtd
【迎接新世紀獨家作品】
【網站宗旨與平台聲明】
網站宗旨:傳播真相,回歸傳統。把正的、善的、美的、純的、光明的作品呈現給大眾,讓讀者從中受益。我們是一個非營利公益事業,致力於推廣與分享真善美的內容。
網站特點:群英薈萃之地,民眾容通之處,海納百川,潤澤蒼生。
版權聲明:本站所有內容均尊重原作者版權,若有異議請聯繫刪除。
歡迎投稿【迎接新世紀】郵箱:lhan14073@gmail.com
平台聲明|Platform Statement|Tuyên bố nền tảng|Plattform-Erklärung|プラットフォーム声明
《迎接新世紀》致力於分享靈性觀點、生命體驗與時代觀察,鼓勵讀者在多元聲音中尋求真相與良知。本站尊重創作自由,倡導理性閱讀與包容對話。
文章中所表達的觀點僅代表作者個人立場,非為宣傳、攻擊或煽動。請讀者保持明辨是非的態度,自主思考、理性判斷。
英文
Welcome the New Century is dedicated to sharing spiritual perspectives, life experiences, and observations of our times. We encourage readers to seek truth and conscience amidst diverse voices. This platform respects creative freedom and promotes rational reading and inclusive dialogue.
The views expressed in any article reflect the author’s personal standpoint only, and are not intended for propaganda, attack, or incitement. Readers are invited to think critically, discern wisely, and form their own judgments.
德文
Willkommen im neuen Jahrhundert widmet sich der Präsentation spiritueller Perspektiven, Lebenserfahrungen und zeitgenössischer Beobachtungen. Wir ermutigen die Leser, inmitten vielfältiger Stimmen Wahrheit und Gewissen zu suchen. Die Plattform respektiert kreative Freiheit und fördert rationales Lesen sowie einen inklusiven Dialog.
Die in einem Artikel geäußerten Ansichten stellen ausschließlich die persönliche Meinung des Autors dar und dienen nicht der Propaganda, dem Angriff oder der Aufstachelung. Leser werden eingeladen, kritisch zu denken, klug zu unterscheiden und sich eine eigene Meinung zu bilden.
日文
『新世紀を迎える』は、スピリチュアルな視点、人生経験、時代の観察を共有することを目的としています。多様な声の中で真実と良知を探求することを読者に奨励します。本サイトは創作の自由を尊重し、理性的な読書と包容的な対話を推進します。
記事に表現された意見はすべて著者個人の立場を示すものであり、宣伝・攻撃・扇動を目的としたものではありません。読者は、事実を見極め、理性的に判断し、自分の考えを形成するようお願いします。
越南文
Đón Chào Kỷ Nguyên Mới cam kết chia sẻ quan điểm tâm linh, trải nghiệm cuộc sống và quan sát thời đại. Chúng tôi khuyến khích độc giả tìm kiếm sự thật và lương tri trong nhiều tiếng nói đa dạng. Trang web tôn trọng tự do sáng tạo, đồng thời thúc đẩy việc đọc lý trí và đối thoại bao dung.
Quan điểm được thể hiện trong bài viết chỉ phản ánh lập trường cá nhân của tác giả, không nhằm tuyên truyền, công kích hay kích động. Độc giả được mời suy nghĩ thấu đáo, phân biệt rõ ràng và tự hình thành nhận định của riêng mình.